Τι είναι “Το Θείον Φως”

Το Θείον Φως είναι η Διδασκαλία από την Ανωτάτη Αρχή του Ουρανίου Βασιλείου, μεταδοθείσα μέσω πνευματιστικών επικοινωνιών.

Ο Πνευματιστικός Όμιλος Αθηνών “Το Θείον Φως” είναι ο διαχειριστής και ο εκδότης αυτής της Διδασκαλίας σε βιβλία και είναι ένας Όμιλος μη-κερδοσκοπικού χαρακτήρα.

Τι είναι “Το Θείον Φως”

Ο άνθρωπος έχασε την ταυτότητα και τον προορισμό του στον εφήμερο αυτό κόσμο. Η έλξη της ύλης του απονέκρωσε την πίστη του στην πραγματική του φύση, ως ψυχοπνευματική οντότητα με αθάνατη ψυχή και πνεύμα. Αγνόησε την καλλιέργεια του εσωτερικού του κόσμου.

Η Θεότητα βοηθά πάντα τον άνθρωπο δια μέσου των αιώνων και ο Κύριος ανήγγειλε την αποστολή του Παρακλήτου (Άγιο Πνεύμα) προς αφύπνιση και φωτισμό του ανθρώπου.

Το “Θείον Φως” είναι Αφυπνιστικό και Επικριτικό προς όλες τις κακές ενέργειες που καθυστερούν, αποπροσανατολίζουν και διαφθείρουν το ελεύθερο πνεύμα του ανθρώπου. Στοχεύει στην ανάσταση της κοιμώμενης Συνειδήσεώς του.

Η μετάδοση της Διδασκαλίας ξεκίνησε το 1961 και τελείωσε το 1979. Ο Επικοινωνός, Γεώργιος Πιζάνης, περιστοιχίστηκε και υποστηρίχτηκε από ανθρώπους που πίστεψαν στη Νέα Διδασκαλία του Ουρανού προς τον άνθρωπο. Ανακλήθηκε μία μέρα μετά, αφού η ιερή του αποστολή είχε ολοκληρωθεί. Με την πάροδο των χρόνων, νέοι άνθρωποι αναλαμβάνουν θέση ως διαχειριστές της Διδασκαλίας.

Οι Διδασκαλίες αυτές προορίζονται για όλους τους ανθρώπους.

Timeline Background

Ιστορικό του Ομίλου

Όπως είναι γνωστό, μετά την διάδοση του Πνευματισμού και στην Ελλάδα, κατά τις αρχές του 19ου αιώνα, δημιουργήθηκαν πολλοί πνευματιστικοί κύκλοι, τόσο στην Αθήνα, όσο και σε άλλες πόλεις. Οι περισσότεροι είχαν περιορισμένο χαρακτήρα, αλλά μερικοί από αυτούς εξελίχθηκαν σε ευρύτερες ομάδες ή ομίλους. Σχετικά με το Ιστορικό του Ομίλου, έχει εκδοθεί το αφιέρωμα "Πνευματιστικός Όμιλος Αθηνών "Το Θείον Φώς" 50 χρόνια (1972-2022) Τεύχος 566, Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2022, προς τα μέλη και τους συνδρομητές του περιοδικού


Χαλάνδρι

Χαλάνδρι

1950

Ένας τέτοιος κύκλος λειτουργούσε κατά την δεκαετία του 1950 στην οικία του ποιητή και συγγραφέα Αναστασίου-Μιλάνου Στρατηγόπουλου στο Χαλάνδρι με διάφορα διάμεσα και τον παρακολουθούσαν λίγα μόνον άτομα, μεταξύ των οποίων και ὁ Γεώργιος Πιζάνης.


Έναρξη Πιζάνης

Έναρξη Πιζάνης

1961

Στις 4-7-1961 απεκαλύφθη το διαμεσικό χάρισμα του Γ. Πιζάνη, ο οποίος την ημέρα εκείνη έλαβε την πρώτη επικοινωνία του, με το αβάκιο πού χρησιμοποιούσαν τα διάμεσα. Από τότε ὁ Γ. Πιζανης καθιερώθηκε ως ὁ μοναδικός Επικοινωνός αυτού του κύκλου. Την περίοδο αυτή o Γ. Πιζάνης εργαζόταν στην «Μεταψυχική Εταιρεία Φθηνών», έχοντας την επιμέλεια του περιοδικού της «Ὁ Κόσμος της Ψυχής», χωρίς να είναι γνωστός εκεί ως Επικοινωνός.


Πιζάνης - Κοροντζής Νάξου

Πιζάνης - Κοροντζής Νάξου

1969

Κάποια ημέρα γνωρίστηκε στην αίθουσα της Εταιρείας με τον Κωνσταντίνο Κοροντζῆ, Μετά την γνωριμία τους, και με πρωτοβουλία του Κων. Κοροντζῆ, άρχισε να λειτουργεί νέος κύκλος επικοινωνιών στην οικία του επί της οδού Νάξου στα Πατήσια, με την προσέλευση αρκετών ατόμων.


Άδεια Πρωτοδικείου

Άδεια Πρωτοδικείου

1972

Το έτος 1972 αναγνωρίστηκε οπό το Πρωτοδικείο Αθηνών με την υπ’ αριθ. 3606/13-9-1972 απόφαση ως επίσημο Σωματείο, με την επωνυμία ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ‘’ΤΟ ΘΕΙΟΝ ΦΩΣ’’


Ανάκληση Πιζάνη

Ανάκληση Πιζάνη

1979

Μετά την ανάκληση του Επικοινωνού Γ. Πιζάνη, κατά το έτος 1980 ὁ Όμιλος μεταφέρθηκε σε ενοικιαζόμενη αίθουσα, όπου παρέμεινε μέχρι το 2008.


Νέος χώρος Νιόβης

Νέος χώρος Νιόβης

2008

Tό έτος 2008 αγοράστηκε ἡ σημερινή αίθουσα επί της οδού Νιόβης με συνδρομές των μελών, όπου γίνονται τακτικές συγκεντρώσεις των μελών του Ομίλου, με ακρόαση των κειμένων και συζητήσεις επί αυτών.

Περιεχόμενο των Διδασκαλιών

Τα θέματα που περιέχονται στα Κείμενα των Διδασκαλιών είναι πολυάριθμα. Παραθέτουμε μερικά από τα βασικότερα:

Περιεχόμενο των Διδασκαλιών

Περί του
Πνευματικού Κόσμου


Πε­ρι­γρά­φε­ται η δο­μή και η ιεραρχία του Πνευματικού Κόσμου, καθώς και όλοι οι Σταθμοί της εξέλιξης των οντοτήτων και η Ουράνια Διοίκηση.

Πε­ρί του σκοπού του
ανθρώπου στη Γη


Τα κεί­με­να πε­ρι­έ­χουν πολύτι­μα μα­θή­μα­τα για την κα­τα­νό­η­ση του σκοπού μας στο φυ­σι­κό επί­πε­δο και τις υπο­χρε­ώ­σεις μας ως αν­θρώ­πι­νες ον­τό­τη­τες.

Με­τεν­σάρ­κω­ση
και κάρ­μα


Αυ­τές οι βα­σι­κές α­λή­θει­ες α­πο­τε­λούν θεμε­λι­ώ­δεις αρ­χές του Πνευ­μα­τι­σμού. Το νό­η­μα και η ση­μα­σί­α τους εξη­γούν­ται σε δι­ά­φο­ρα κεί­με­να.

Πε­ρί της ψυχής και του
πνεύ­μα­τος


Η δι­α­φο­ρο­ποί­η­ση με­τα­ξύ ψυχής και πνεύ­μα­τος γί­νε­ται κα­τα­νο­η­τή στα κεί­με­να και η φύ­ση και ο ρό­λος του κα­θε­νός εξη­γούν­ται λε­πτο­με­ρώς.

Πε­ρί των
δύ­ο φύ­λων


Εδώ βλέ­που­με τους ξε­χω­ρι­στούς ρό­λους των δύο φύ­λων, η κα­τα­νό­η­ση των οποίων θα οδηγήσει στην εξέλιξη της ανθρωπότητας σε ανώτερα επίπεδα.

Πε­ρί του
Κακού


Υπάρχουν δι­ά­φο­ρες ε­πι­κοι­νω­νί­ες πε­ρί του Πονηρού Πνεύ­μα­τος και γε­νι­κά πε­ρί πο­νη­ρών πνευ­μά­των, ό­πως ε­πί­σης και σχετι­κά με το πώς το κα­κό εί­ναι ορ­γα­νω­μέ­νο στη Γη και πώς μα­στί­ζει τον κό­σμο.

Πε­ρί φυ­σι­κών φαι­νο­μέ­νων
και μυ­στη­ρί­ων


Πολ­λές ε­πι­κοι­νω­νί­ες και ε­ξη­γή­σεις έ­χουν δο­θεί για ά­λυ­τα μυ­στή­ρια και φυ­σι­κά φαι­νό­με­να, όπως το Τρί­γω­νο των Βερ­μού­δων, οι ιπτά­με­νοι δί­σκοι και πολ­λά άλ­λα μυ­στή­ρια της Γης και του Ου­ρα­νού.

Ο χρυ­σός κα­νό­νας του
Μέ­τρου


Όπως ε­ξη­γεί­ται σε πολ­λές επικοινωνίες, ο χρυ­σός κα­νό­νας του μέ­τρου εί­ναι θε­με­λι­ώ­δης αρ­χή για το πώς πρέ­πει να ζού­με τη ζω­ή μας στη Γη.

Πε­ρί επι­στή­μης,
ι­α­τρι­κής και νό­μων


Ε­πι­στη­μο­νι­κές α­λή­θει­ες και επε­ξη­γή­σεις σε δι­ά­φο­ρους το­μείς της επι­στή­μης, α­πό τη φύ­ση του ηλεκτρι­σμού μέ­χρι την έν­νοι­α της πρά­να και τα ε­νερ­γεια­κά κέν­τρα του σώ­μα­τός μας.

Πε­ρί θρη­σκεί­ας
και κλή­ρου


Μη­νύ­μα­τα πε­ρί του πώς πρέ­πει να συμπε­ρι­φέ­ρε­ται ο κλή­ρος, κα­θώς και πε­ρί της μελ­λον­τι­κής ένω­σης των Εκ­κλη­σι­ών.

Πε­ρί
μου­σι­κής


Πολ­λοί μου­σι­κο­συν­θέ­τες έχουν δώ­σει επι­κοι­νω­νί­ες σχε­τι­κά με τη μου­σι­κή, τη φύ­ση της και τη ση­μα­σί­α της.

Πε­ρί ι­στο­ρί­ας και αρ­χαί­ων
πο­λι­τι­σμών


Πολ­λά κεί­με­να πε­ρι­έ­χουν ιστο­ρι­κές πε­ρι­γρα­φές αρ­χαί­ων πο­λι­τι­σμών, α­πό την χα­μέ­νη ή­πει­ρο της Α­τλαν­τί­δας μέ­χρι τους αρ­χαί­ους Έλ­λη­νες.