Ἐ­άν ἡ γνῶ­σις εἶ­χεν ὅ­ρια, ὁ ἄν­θρω­πος θά δι­αι­ω­νί­ζε­το, χω­ρίς ἐ­ξέ­λι­ξιν, ..

Ορφεύς*

—

Η Επιστήμη δεν είναι στατική, επειδή συνεχώς εξελίσσεται στην έρευνα του ‘’πώς’’, στο φυσικό και υλικό μας κόσμο που μας περιβάλλει και μέρη του οποίου είμαστε. Εφόσον λοιπόν δεν είναι στατική και συνεχώς εξελίσσεται, δεν μπορεί να είναι απόλυτη στα πορίσματα της, που την αύριο τροποποιούνται από την ίδια  την εξέλιξη της.

Η εξέλιξη του πνεύματος άνοιξε τον δρόμο προς την επιστήμη και την τεχνολογία, προκειμένου να βελτιωθεί η ζωή του ανθρώπου. Και πράγματι, σε κάποιους τομείς επήλθε αυτή η βελτίωση. Αναμφισβήτητα τα καλά που προσφέρει, η εθελοτυφλία όμως του ανθρώπου στα βλαβερά επιτεύγματα της είναι ιδιάζουσα.

Η επιστημονική πρόοδος, ιδίως των τελευταίων χρόνων, έχει συνεπάρει τους περισσότερους ανθρώπους. Αποτέλεσμα, όλο το ενδιαφέρον να στρέφεται εμμονικά γύρω από την επιστήμη και να βρισκόμαστε σε έναν αγώνα δρόμου για νέες ανακαλύψεις. Όλοι οι τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας υπαγορεύονται πλέον από νέες τεχνολογίες μιας άλλης νοημοσύνης, αγνοώντας ηθικές αξίες που στήριζαν  την ανθρωπότητα.

Αξιόλογοι άνθρωποι με πολλά προσόντα, επιστήμονες, ή όχι, εγκλωβίζονται μέσα σε μια νέα ‘’πραγματικότητα’’, όπου ο άνθρωπος χάνει τον άνθρωπο και την ανθρωπιά του.

Το ‘’πώς’’, δεν είναι αρκετό, εάν δεν διαπιστωθεί και το ‘’γιατί’’ από την ίδια την Επιστήμη που αρνείται την ύπαρξη της Άγνωστης Δύναμης που διέπει τα πάντα.

Έχει γίνει τελικά η επιστήμη ο νέος Θεός;

Η γνώση βεβαίως δεν έχει όρια. Είναι γνώση δε να αντιληφθεί ο άνθρωπος ότι η μονομερής εξέλιξη χωρίς την εσωτερική του καλλιέργεια,  βαδίζει ραγδαία σε βάρος τ​ου.

 

*Από τις εκδόσεις μας ‘’Ερμηνεία της Ελληνικής Μυθολογίας.’’  (Ομιλία #7 ‘Η Θεά Αθηνά’)