Η ηθική αρχή εις τον άνθρωπον του δίδει την αγνότητα

ΠΙΝΔΑΡΟΣ:

Ο άνθρωπος, αγαπητοί μου γεννάται ελεύθερος εις την σκέψιν, μέχρις ότου αποκτήση αυτήν εις τον στίβον της ζωής του. Η σκέψις γεννάται από το πνεύμα. Εάν λοιπόν το πνεύμα είναι φωτισμένον, αι σκέψεις του είναι εφαρμόσιμοι εις την ζωήν και του δίδουν την δυνατότητα να εκτιμά αυτάς από την απόδοσίν των. Εάν το πνεύμα ασχοληθή με ζητήματα τα οποία δεν αφορούν την ποιότητα των έργων, διότι δεν συνεργάζεται το πνεύμα μετά του Θείου Φωτός, τότε παρεκτρέπεται και απομακρύνεται από την φώτισίν μας, δημιουργών ένα κόσμον κατά την ιδικήν του θέλησιν καί αντίληψιν.

Όταν λοιπόν ο άνθρωπος έχει ιλαρόν φως, έχει και ηθικάς αρχάς, αι δε ηθικαί αρχαί εξαγνίζουν τον άνθρωπον και ούτω λέγομεν ότι τούτος ή εκείνος έχουν αγνήν ψυχήν. Έχων ο άνθρωπος αγνήν ψυχήν, σημαίνει ότι υπεδούλωσε το πνεύμα του εις την ψυχήν και εχρησιμοποίησε την ισχύν του υπέρ του καλού και αγαθού, ώστε να τιμάται από τους συνανθρώπους του ως αποδοτικός εις το γενικόν συμφέρον.

Πόσοι όμως είναι οι άνθρωποι με αυτάς τας ηθικάς αρχάς και την φώτισιν του Ουρανού; Ελάχιστοι. Διότι η ανάγκη της ζωής επεμβαίνει εις τον χαρακτήρα των και εάν αυτός είναι άστατος, τότε μη αναμένετε από τοιούτον άνθρωπον κοινωφελές καλόν. Όσον δε η θέσις του ανυψούται εντός της κοινωνίας, τόσον πονηρότερος και υποκριτής γίνεται, εμφανίζων μορφήν αγαθήν, ενώ έχει ποταπήν και ανεξέλικτον φύσιν.

Όταν, αδελφοί μου, φθάσετε εις το σημείον, που η Πολιτεία σας να έχη νόμους ηθικούς, επί βάθρων ηθικών, τότε θα λειτουργήση ο Νόμος του Φωτός προς αγνοποίησιν των αδελφών σας.

Εάν η κοινωνία είναι σήμερον αισχρά – από ποικίλας απόψεις – δια το φαινόμενον τούτο δεν ευθύνεται ο πολίτης ως μονάς, αλλά η Διοίκησις, ως σύνολον μιας αποφάσεως μη εφαρμοζομένης υπέρ της ηθικής αρχής και του εξαγνισμού του πολίτου.

Πότε επιτέλους θα εμφανισθή μία τοιαύτη Πολιτεία με αρχάς ηθικάς, ουχί βασιζομένας επί των παλαιών, αλλά επί νέων τοιούτων, απαλλαγμένων από τας επιδράσεις των παλαιών νόμων επί της ηθικής και της προσηλυτίσεως των πολιτών εις την ορθήν και πεφωτισμένην οδόν του θείου ηθικού νόμου; Έχετε κακήν γνώμην επί της ηθικής διότι αγνοείτε την έννοιαν αυτής. Η ηθική υπόστασις της οντότητος κατεργάζεται την αγνήν σκέψιν και αύτη εφαρμόζει το δίκαιον με την αγάπην προς τον άνθρωπον.

…

ISBN

960 85400 5 4

Αριθμός Σελίδων

150

Διαστάσεις

205 × 140 × 10 mm

Ατελής ο άνθρωπος, ατελή και τα έργα του… Ακόμη πιο ατελείς οι νόμοι του…

Αγνοώντας πλήρως την ουσία του ανθρώπου και στερούμενοι τη θεία φώτιση, οι νομοθέτες στην εποχή μας συχνά θεσπίζουν μονοπλεύρως σκληρούς, άκαμπτους και μερικές φορές απάνθρωπους νόμους προωθώντας το φόβο του πολίτη και την ιδιοτέλεια…

Ομιλίες, διδασκαλίες και κείμενα που έχουν δοθή από τον Πνευματικό Κόσμο αναφέρονται ακριβώς σ’ αυτό το σημείο, καθώς και στο πώς οφείλουν οι νόμοι ν’ ανανεωθούν…

Μεγάλοι διδάσκαλοι, ανάμεσά τους ο Σόλων ο Αθηναίος και ο Αριστείδης ο Δίκαιος, μας μιλούν περί του ήθους και της ουσίας της νομοθεσίας και της δικαιοσύνης σ’ ένα έργο που απευθύνεται σε όλους… Εγκύπτουν στο πρόβλημα και την αναποτελεσματικότητα που παρουσιάζουν τα σύγχρονα νομοθετικά συστήματα και προαναγγέλλουν την άφιξη της Νέας Πολιτείας,… εκεί όπου οι νόμοι θα είναι πιο ανθρώπινοι, πιο πνευματικοί και λιγότερο γήινοι,… εκεί όπου η νομοθεσία θα είναι σύμφωνη με τις αρχές και τα διδάγματα του Πνευματικού Κόσμου.